De website van het Instituut voor Biografiek heeft een geactualiseerde versie van de geschiedenis van de biografiek door Leo Beth geplaatst. Hij begint rond 1900, de tijd waarin artsen, psychologen en psychiaters werken aan het ontwikkelen van nieuwe inzichten over de menselijke ziel. Het is ook de tijd waarin Rudolf Steiner die inzichten uitbreidt met zijn antroposofische visie. Zoals hij in 1924 de niet direct zichtbare kant van de levensloop in beeld brengt en de werkelijkheid van meerdere aardelevens ook voor het denken van de westerse mens toegankelijk maakt.

Er is ook een Nederlandse inbreng, zo schrijft Leo Beth:

Algemeen, zowel in Nederland als internationaal, wordt Bernard Lievegoed gezien als grondlegger van het biografisch werk. Als antroposofisch arts en later psychiater is hij vertrouwd met de menskunde zoals die door Rudolf Steiner is ontwikkeld. Binnen de medische sectie van de Vrije Hogeschool voor Geesteswetenschap aan het Goetheanum in Dornach, Zwitserland, werkt hij aan het verder toegankelijk maken van het antroposofisch mensbeeld en de wetmatigheden in de menselijke ontwikkeling.

In 1976 verschijnt Bernard Lievegoed’s boek ‘De levensloop van de mens’, en dat wordt in brede kring zeer positief ontvangen. Ook nu nog, 50 jaar later, is het lezenswaardig boek, zij het dat het hoofdstuk over de vrouwelijke biografie inmiddels volstrekt gedateerd is. Zijn niet veel later geschreven ‘Mens op de drempel’ is te zien als een vervolg op en een verdieping van het thema.

Biografisch werk op basis van de antroposofie gaat uit van de mens als geestelijk wezen en de ontwikkeling van mens en aarde wordt geplaatst in een omvattend perspectief van meerdere aardelevens (karma en reïncarnatie) en de geestelijke wereld als realiteit. 

Na zijn werk als heilpedagogisch arts en oprichter van de Zonnehuizen in Zeist, heeft Bernard Lievegoed zijn ervaring als studentenpsychiater in Rotterdam omgezet in zijn initiatief van de Vrije Hogeschool. Op deze plek heeft het biografiewerk zich langs verschillende sporen kunnen  ontwikkelen. Inhoudelijk wordt de ontwikkeling van het vak opgepakt wordt door mensen als Rinke Visser, Don Dugger, Josien de Vries en Lili Chavannes. Dit werk mondt uiteindelijk in 1996 uit in het Instituut voor Biografiek met een vierjarige opleiding tot biografisch consulent, sinds 2025 in een modulair systeem; de opleiding tot biografisch coach).

Nadat Marijke Steenbruggen een aantal jaren de leiding over het Instituut voor Biografiek heeft gehad is dit werk in 2011 door Vera G. Klein voortgezet waarbij het programma telkens is aangevuld en verbeterd vanuit de meest recente gezichtspunten en naar de eisen van de tijd.

Lees het hele artikel verder op Biografiek.nl